Θέμα 2: Εκπαιδευτική μέθοδος Maker Education

Η εκπαιδευτική μεθοδολογία Maker Education, είναι ένας τύπος πρακτικής μάθησης βασισμένης σε έργα, που δίνουν έμφαση στην δημιουργικότητα, την καινοτομία και την εφεύρεση. Έτσι, ενώ η Υπολογιστική Σκέψη θεωρείται μια ικανότητα, η Maker Education είναι μια προσέγγιση στη μάθηση που βοηθά τα παιδιά να εξασκήσουν αρκετές από τις κρίσιμες δεξιότητες. Πηγαίνει τη διαδικασία επίλυσης προβλημάτων της υπολογιστικής σκέψης ένα βήμα παραπέρα. Στόχος της Maker Education είναι να παρέχει στους/στις μαθητές/-ριες της δεξιότητες, τις γνώσεις και την αυτοπεποίθηση να σχεδιάζουν, να κατασκευάζουν και να δημιουργούν τα δικά τους έργα και προϊόντα. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, όπως η κατασκευή ρομπότ, η δημιουργία έργων τέχνης με την τεχνολογία ή η ανάπτυξη πρωτοτύπων με τρισδιάστατους εκτυπωτές.

Οι Halverson & Sheridan περιγράφουν τρία βασικά συστατικά της εκπαίδευσης των κατασκευαστών: τη διαδικασία κατασκευής (το σύνολο των δραστηριοτήτων), τους χώρους κατασκευής (το σύνολο των δραστηριοτήτων), τους χώρους κατασκευής (μια κοινότητα με κοινά ενδιαφέρονται και ιδέες) και τον κατασκευαστή ως ταυτότητα. Με άλλα λόγια, η Maker Education είναι μια εκπαιδευτική προσέγγιση που συνδέει τους μαθητές με άλλα άτομα, όπως ειδικούς του πεδίου, χρήστες ή επιχειρήσεις και περιβάλλοντα για να ενισχύσει τις προληπτικές συμπεριφορές.

Μπορεί να περιλαμβάνει τεχνολογικές κατασκευές που χρησιμοποιούν τις νέες τεχνολογίες του 21ου αιώνα, αλλά και κατασκευές, χειροτεχνίες και πρωτότυπα χωρίς καμία τεχνολογία. Η Maker Education τείνει να εστιάζει στη διαδραστική συμμετοχή και συνεργασία μεταξύ των μαθητών/-ριών, στην ανταλλαγή γνώσεων και στη δημιουργική χρήση της τεχνολογίας.

Επιπλέον, η Maker Education μπορεί να στοχεύει σε διάφορες πτυχές της εκπαίδευσης, όπως η υποστήριξη των κύριων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων του σχολείου με μια εφευρετική προσέγγιση, αλλά και η κοινωνική καινοτομία, οι τέχνες και ο πολιτισμός και η ανάπτυξη ψηφιακών δεξιοτήτων.