Θέμα 3: Εκπαίδευση για την Κλιματική Αλλαγή & οι Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης

 «Οι κλιματικές δράσεις είναι προτεραιότητα για την κλιματική αλλαγή, και η εκπαίδευση είναι ζωτικής σημασίας για την προώθηση δράσεων για το κλίμα»
UNESCO

Η Σύμβαση – Πλαίσιο  των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή, η Συμφωνία του Παρισιού και η σχετική Δράση για την Ενδυνάμωση του Κλίματος απαιτεί εκπαίδευση και ενδυνάμωση της γνώσης για την κλιματική αλλαγή. Η ενσωμάτωση της εκπαίδευσης για την κλιματική αλλαγή, μέσα από αυτά τα προγράμματα τα οποία εφαρμόζονται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, και η βελτίωση των ικανοτήτων των εκπαιδευτικών μπορεί να είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά μέσα ανάπτυξης ικανοτήτων για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης.

Η Εκπαίδευση για την Κλιματική Αλλαγή παραμένει σε πρώιμο στάδιο καθώς θεωρείται ανεξάρτητη από εκπαιδευτικούς τομείς όπως η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση και η Εκπαίδευση για την Αειφορία (Εκπαίδευση για την Βιώσιμη Ανάπτυξη)

Η Εκπαίδευση για την Κλιματική Αλλαγή αφορά την μάθηση για τον κίνδυνο την αβεβαιότητα και τις γρήγορες αλλαγές που φέρνει στη ζωή μας η κλιματική αλλαγή. Για το σκοπό αυτό η Εκπαίδευση για την Κλιματική Αλλαγή αντιμετωπίζει κοινωνικά, περιβαλλοντικά σημαντικά ζητήματα και υποστηρίζει τους ανθρώπους ώστε να δημιουργήσουν ανθεκτικές, δημιουργικές και καλά ενημερωμένες βιώσιμες κοινότητες.

Οι 17 Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ) εγκρίθηκαν από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ΤΟ 2015 σαν Ατζέντα για το 2030. Αυτό το φιλόδοξο σχέδιο δράσης φέρνει για πρώτη φορά τις κοινωνικές, οικολογικές και οικονομικές πτυχές του θέματος κάτω από μια κοινή στέγη συζήτησης. Στην προσέγγιση αυτή, η Ατζέντα 2030 αντιπροσωπεύει μια νέα κατανόηση της οικονομικής ανισότητας, της περιβαλλοντικής κρίσης και της κλιματικής αλλαγής, τους τρόπους παραγωγής και κατανάλωσης τροφίμων ή της αξιοπρεπούς εργασίας και καλεί σε ένα συνολικό μετασχηματισμό δράσεων – στον οποίο όλα τα κράτη μέλη πρέπει να συμβάλλουν ενεργά. Εκφράζει την πεποίθηση της διεθνούς κοινότητας ότι οι παγκόσμιες προκλήσεις μπορούν να επιλυθούν μόνο με από κοινού δράσεις. Οι 17 στόχοι είναι αλληλοεξαρτώμενοι άρα αδιαίρετοι. Επιπρόσθετα ισχύει η προϋπόθεση πως κανείς δεν πρέπει να μένει πίσω.

Το έργο Food Rescue συνδυάζει το περιεχόμενο του με τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης – και ειδικά εστιάζοντας στο στόχο 4 «Ποιοτική Εκπαίδευση», στο στόχο 12 «Υπεύθυνη παραγωγή & κατανάλωση» καθώς και στο στόχο 13 «Δράση για το κλίμα».

Ο στόχος 12.3 αναφέρεται συγκεκριμένα στη σημαντικότητα μείωσης της σπατάλη των τροφίμων :

«Μέχρι το 2030 μειώστε κατά το ήμισυ τα κατά κεφαλήν παγκόσμια απορρίμματα τροφίμων σε επίπεδο λιανικής και καταναλωτή και μειώστε τις απώλειες τροφίμων κατά μήκος των αλυσίδων παραγωγής και εφοδιασμού, συμπεριλαμβανομένων των απωλειών μετά τη συγκομιδή»

Η σπατάλη των τροφίμων είναι επίσης ένα πάρα πολύ σημαντικό περιβαλλοντικό πρόβλημα, το κατανοούμε αν κοιτάξουμε λίγο τα νούμερα: Το 10% από τις παγκόσμιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου οφείλονται στη σπατάλη των τροφίμων. Για σύγκριση: Είναι περίπου το ίδιο ποσοστό με την παγκόσμια οδική κυκλοφορία  όταν κάποιος σπαταλάει τρόφιμα, σπαταλάει και όλες τις πηγές ενέργειας και τους πόρους για την παραγωγή, τη συσκευασία και τη μεταφορά των τροφίμων.